Mw. K. (beeldende begeleiding)

Mijn moeder is dementerend. Ze kwam bijna niet meer van haar kamer en was erg somber. Ze gaat nu 2 keer per week naar ‘t Oude Klooster voor beeldende begeleiding. Ze vindt het erg gezellig en komt daar helemaal tot rust. In het begin dacht ze dat ze heel mooi moest kunnen schilderen, maar dat bleek helemaal niet nodig te zijn. Ze krijgt hele leuke opdrachten, waarbij ze positieve herinneringen op kan halen over vroeger. Als ik haar kom halen is ze heel trots op wat ze gemaakt heeft en dit laat ze dan ook aan iedereen zien. Soms laat ze wel eens een traantje zegt Anita, maar ook dat hoort er bij. Anita vindt het belangrijk dat ze ook haar emoties kan uiten om haar ziekte te leren accepteren.  Ze is nu veel vrolijker en thuis zoekt ze allerlei plaatjes die haar aan vroeger herinneren en die neemt ze dan mee.